Գյոթե Հենց որ մարդ սկսում է իր շուրջը առարկաներ նկատել, նա դիտում է դրանք իր անձի վերաբերմամբ, և, իհարկե, իրավացի է: Քանզի իր ողջ ճակատագիրը կախված է այն բանից, թե արդյոք դրանք դուր են գալիս նրան, թե ոչ, ձգում են, թե վանում, օգտակար են, թե վնասակար: Առարկաներ դիտելու ու դատելու այդ միանգամայն բնական ձևը թվում …
Continue reading “Փորձն իբրև օբյեկտի և սուբյեկտի միջնորդ (1792)”
Գյոթե Կեցության և կատարելության հասկացությունը միևնույնն է: Երբ մենք հետևում ենք այդ հասկացությանն այնքան հեռու, որքան դա մեզ համար հնարավոր է, ապա ասում ենք, թե պատկերացնում ենք անվերջը: Սակայն անվերջը կամ լիակատար գոյությունը մենք ի վիճակի չենք պատկերացնելու: Մենք կարող ենք խորհել միայն այնպիսի բաների մասին, որոնք կամ սահմանափակ են, կամ էլ սահմանափակվում են մեր …
Գյոթե Բնությո՜ւն: Մենք շրջապատված ու պարուրված ենք նրանով` անկարող նրանից դուրս գալու և անկարող նրա մեջ ավելի խորը թափանցելու: Անկոչ ու անսպասելի նա տանում է մեզ իր բուռն պարի հորձանուտը և սլանում է մեզ հետ, մինչև որ մենք, ուժասպառ կպոկվենք նրա ձեռքերից: Նա ստեղծում է հավերժ նոր կերպարներ. այն, ինչ կա այստեղ, դեռ երբեք չի …
