Գագիկ Կիլիկյան «Տեսեալ որդւոցն Աստուծոյ զդստերան մարդկան զի գեղեցիկ էին, առին իւրեւանց կանայս յամենեցունց զոր ընտրեցին»: «Եւ սկայք էին ի վերայ երկրի յաւուրսն յայնոսիկ, եւ յետ այնորիկ իբրեւ մտանէին որդիքն Աստուծոյ առ դստերսն մարդկան եւ ծնան իւրեաց որդիս: Նոքա էին սակայքն, որ յավիտենից արք անուանիք»: Գիրք ծննդոց գլ. Զ2 եւ 4 Երկնի որդիներ, մի՞թե անհունը սահմանազատվեց, Եւ ինչո՞ւ դարձաք …
Category Archives: Գրականություն
Ասույթներ
Գյոթե «Զարմանահրաշն այն է, որ մեր համոզմունքների լավագույն մասը անհնար է բառերով ընդգրկել: Լեզուն հարմարեցված չէ ամեն բանի, և հաճախ մենք բնավ չգիտենք` ի վերջո տեսնո՞ւմ, հայո՞ւմ, մտածո՞ւմ, հիշո՞ւմ, երևակայո՞ւմ թե հավատո՞ւմ ենք մենք»: «Մենք պետք է սովորենք գիտակցել, որ այն, ինչ տեսնում ու ճանաչում ենք պարզագույնում, պիտի ենթադրենք ու հավատանք համադրվածում (բարդում): Քանզի պարզը …
Ի խոյզ ստեղծանող տրցակի
Գրիգոր Հակոբյան Սոյն գրութիւնն ընդամէնը Գրիգոր Պըլտեանի «Սեմերի» ընթերցումի սկզբնադիր ուրուագիրն է: Այս երկի բազմապարունակութիւնըներբնագրային եւ արտաբնագրային զուգորդութիւններում առկայում է ինչպես իմաստային յոգնակիութիւն` բնագրում ձգուելով, անդրափոխարկուելով տարբեր իմաստների, նշանակութիւնների, այնպես էլ ներբնագրային լեզուակերտութեամբ` նշանաբանում XX դարավերջի արձակի յղացքա-ստեղծաբանական, ձեւաբանական համադրութիւնը, միաժամանակ` XXI դարի գրականութեան/վէպի մշակոյթ ներբերելով: Եօթ հազար ութ հարիւրմէկ տողանոց («Սեմերի» ծաւալը) ստեղծագործութիւնը1 տարողում է հայկական …
Վերջին լուսանկարը («Սեմեր» վեպից)
Գրիգոր Պըլտեան Չեմ գիտեր ի՞նչ պատահեցաւ, տարիներ ետք, օր մը, բայց ե՞րբ էր իսկապէս, ելեր էի դուրս, լուսանկարները մնացեր էին բաց, լոյսին ու փոշիին, այդպես եղած էր միշտ, երբ միասին էինք, դրած էինք տան պատերուն, գնդասեղով մը ամրացուցեր էինք, դիտեր, մոռցեր էինք անոնց գոյութիւնը. ջերմութիւնը, քաղաքին խոնաւութիւնը, միջատներու կեղտն ու բիժերը, խախոտը, տնային բոլոր ապականութիւնները …
Բանաստեղծություններ
Հրաչյա Բեյլերյան *** Մահը բնակվում է մեր ոսկրածուծերում, Այնտեղ գիշերային աստեղ կան ուշաթափ, Որ մեզ այլաշխարհիկ ճառագում են բերում – Խինդ հարբած հրեշտակի ու հայհոյանք սթափ: Լուսնոտ քարանձավում մի արծաթե չղջիկ Լափում է կտրված կաթը լիալուսնի: Գամվում է գիշերով շան կաղկանձը խաչին – Թե երբ պիտի լուսինն իր լրմանը հասնի: Գամվում է գիշերով ճռինչը ճռիկի …
Նամակներ գերմանացի բարեկամին
Ալբեր Կամյու Ռընե Լեյնոյին ՆԱԽԱԲԱՆ ԻՏԱԼԱԿԱՆ ՀՐԱՏԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՐ «Նամակներ գերմանացի բարեկամին»-ը լույս է տեսել Ֆրանսիայում ազատագրումից հետո փոքր տպաքանակով և երբեք չի վերահրատարակվել: Ես միշտ դեմ եմ եղել դրանց հրատարակմանը արտասահմանում ՝ ելնելով այն պատճառներից, որ կներկայացնեմ ստորև: Առաջին անգամն է, որ այդ նամակները լույս են տեսնում Ֆրանսիայի տարածքից դուրս: Նման վճիռ կայացնելու համար պակաս …
Ասույթներ Նիցշեի ոճով
Հովնաթան Ադամյան Քանի ապրում ես՝ ոչինչ էլ չունես, Քանզի կամ լցվում կամ դատարկվում ես: Ուր սիրելու էլ բան չկա՝ Մի վարանիր, թող ու գնա: Ով քիչը տալիս ու շատն է առնում, Հոգու պարտքերի գերին է դառնում: Թե չկամեցար արծվի պես ճախրել, Գոնե կամեցիր քարի պես ընկնել: Կյանք սիրելուն դարձանք սովոր, Բայց բուն կյանքին՝ դեռ անսովոր: …
«Երկնագույն տետրակ N 10» …
Դանիիլ Խարմս Դանիիլ Խարմսը (Դանիիլ Իվանովիչ Յուվաչով) ծնվել է Պետերբուրգում 1905 թ. դեկտեմբերի 30-ին: 1941 թ. օգոստոսին ձերբակալվեց երրորդ անգամ և մահացավ բանտային հիվանդանոցում 1942 թ. փետրվարին: «Ինձ, – գրում է Խարմսը 1937 թվականին, – հետաքրքրում է միայն «տխմարությունը», միայն այն, որ չունի ոչ մի պրակտիկ իմաստ: Ինձ հետաքրքրում է կյանքը միայն իր անհեթեթ դրսևորմամբ»: …
«Պարականոն» շարքից
Վարդան Ֆերեշեթյան Գիտեմն ու Չգիտեմը Ոմն այր երկու զավակ է ունենում` Գիտեմն ու Չգիտեմը, որոնց մայրը մահանում է: Հայրը խորթ մայր է բերում տուն (հետևելով հեքիաթների տխուր իրողությանը): Գիտեմը, որ ամեն ինչ գիտեր, մեղադրում է հորը և տանից վտարվում: Չգիտեմը, որ ոչինչ չգիտեր, մեղադրում է հորը և վտարվում: Գիտեմն ու Չգիտեմը երկար դեգերելուց հետո հայտնվում …