Երկնագույն տետր կամ Վարդան Անեցու օրագիրը

Վարդան Ֆերեշեթյան Երկար տարիներ ես փնտրում էի տունդարձի ճամփան, իսկ այժմ մոռացել եմ, որտեղից եմ եկել։ Չինական ասացվածք Երկար ժամանակ փնտրում էի տետրս, որ կորցրել էի երազում և քանի որ գտնելու ոչ մի հնար չկար, չնայած թաքուն մի հույս ունեի (ոնց որ թե երկ­նագույն էր և օքրայագույն էջերով), գնեցի երկնագույն մի տետր (իհարկե ոչ օքրայագույն …

Ներբող աստվածության կառքին

Վարդան Անեցի Վարդան Անեցին մեր բանաստեղծության ամենաանհայտ, սակայն Անիից մեզ հայտնի թերևս ամենամեծ բանաստեղծներից է, ումից պահպանվել է մի բացառիկ ստեղծագործություն «Վասն կառաց աստվածությանն ներբող» երկը: Առաջին անգամ, 1800 թվականին այն նկատել և ընդօրինակել է Մ. Չամչյանը Պոլսո պատրիարքարանի մի ձեռագրից։ Ներբողից հատվածներ է հրատարակել Ղևոնդ Ալիշանը, 1873-ին, «Շնորհալի և պարագայ իւր» գրքում՝ հետևյալ գնահատանքով. – …

Հիպնոսի թերթիկներ

Ռընե Շառ Ալբեր Կամյուին Հիպնոսը պատեց ձմռանը և գրանիտ հագցրեց նրան։ Ձմեռը վերածվեց քնի, իսկ Հիպնոսը հուր դարձավ։ Մնացյալը պատկանում է մարդկանց։ 1. Հնարավորին չափ սովորեցրու եռանդուն դառնալ, հանուն հասնելիի, բայց ոչ դրանից այն կողմ։ Այնկողմայինը ծուխ է։ Որտեղ կա ծուխ, կա փոփո­խություն։ 2. Մի հապաղիր արդյունքների անվահետքում։ 3. Ուղեկցել իրականը մինչև գործողություն, ինչպես մանուկների …

Նկարազարդված ձեռագրեր

Լյուկ Վեզեն* (* Լրագրող, դասավանդում է արվեստի պատմություն Մանի և Ռեննի Գեղարվեստի շրջանային դպրոցներում։ 1990թ. հրատարակել է “Les artistes au Jardin des Plantes” (éd. Herscher) և Աննեթ վեզենի հետ “Kandinsky et le cavalier bleu” (éd. Terrail ))։ 1980 թ. հունվար-մարտ ամիսներին Ազգային գրադարանում տեղի ունեցավ «Ռընե Շառ. XX դարի գեղանկարիչների նկարազարդած ձեռագրեր» խո­րագրով ցուցահանդեսը։ Խորագիր, …

Երկխոսություն գեղանկարիչների հետ

Կորին Հյուբներ-Բեյլ* (* Դասավանդում է Բրեստի համալսարանում։ Հրատարակել է Պիեռ Ռևերդիի մասին աշխատություն՝ “Une poétique de la marge”, éd. Champion-Slatkine, 1993) Բանաստեղծի մշտական երկխոսությունը ամենամեծ արվեստագետների հետ նրա ստեղծագործությունը վերածում է արարման հասկացության վերաբերյալ իր համարժեքը չունեցող խորհրդածության վայրի։ Թվում է, թե գեղանկարիչների ու բանաստեղծների երկխոսությունը XX դարի էսթետիկայի ամենանշա­նակալի երևույթն է, բայց թերևս նման …

Հռչակի փորձություն

Ժակ Ռեդա Ռընե Շառը ներկայումս ենթարկվում է այն փորձու­թյանը, որը մեր օրերում վերապահված է փառքի կամ ավելի շուտ՝ հռչակի ամոթը ճաշակած յուրաքանչյուր պոետի։ Տարբերությունը զգալի է։ Խոսքը վերա­բերում է այն բանին, որ վիրաբուժության մեջ կոչվում է «անջատման ֆենոմեն». պոետա­կան մարմինը հիմնականում դժվարությամբ է ըն­դունում առաջնայնությունը յուրացնող այս տիպի օր­գանի պատվաստումը՝ ի վնաս իր շատ կարևոր …

Շառ – Հայդեգգեր երկխոսությունը

Պատրիկ Նե ՊԱՏՐԻԿ ՆԵ* (* Վերսալ / Սեն-Քանտեն-ան-Իվլինի համալսարանի դոցենտ՝ սյուրռեալիզմի, Ռընե Շառի մասին ուսումնասիրությունների (“ Livre Nadja’’, ed. Dunod, 1993, ‘Le sens de la continuité dans l’œuvre de René Char,’’ թեզ Paris VII, 1986) և բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ։ Այժմ պատրաստում է էսսե ’’La Pensée poétique d’Yves Bonnefory”։) Շառի երկերի «Պլեադ» հրատարակչության «քննական ուսումնասիրությունները», որից …

Հայդեգգերը Շառի երկրում

ժան Բոֆրե «Պոեզիայի կենտրոնում մի ընդդիմախոս է քեզ սպա­սում։ Նա քո տիրակալն է։ Կռվի ել նրա դեմ ազնվորեն»։ Այսպես է ասում այն բանաստեղծը, որն այսօր, ինչ­պես առաջին օրը, հանդես է գալիս «Ռեմբոյի» հատ­վածում այնպես, ինչպես համարձակվում է նրան «դիտարկել … պոեզիայի միակ հեռանկարում»։ Ռե­բոն իրոք ասել էր. «Պոեզիան այլևս չի ռիթմավորի գործողությունը։ Նա կլինի առջևում»։ …

Ռընե Շառ

Ժամանակագրություն (ըստ ժան Ռուդոյի) 1907թ. հունիսի 14-ին ծնվում է Ռընե Շառը, Իլ-սյուը– լա-Սորգում, Նեոնի կալվածքում։ 1918թ. հունվարի 15-ին վախճանվում է պոետի հայրը՝ էմիլ Շառը։ Ուսանում է Ավինյոնի լիցեյում։ 1924թ. Կարդում է Վիյոն, Ռասին, Վինյի, Ներվալ, Բոդլեր։ ճամփորդում է Թունիսում։ 1925թ. Ուսանում է Մարսելի առևտրական դպրոցում։ 1927թ. Զինվորական ծառայություն Նիմում. հրետա­նավոր է։ 1928թ. Հրատարակվում է «Զանգեր …

Չարենց

Ալբերտ Կոստանյան Ամենաիմաստավոր հարյուրամյակն է անցյալ դարը մեր հավաքական գոյության վերջին կես-հազարամյակի մղձավանջից հետո ու նախորդ դարերից՝ ամենաաղետաբերը։ Երբ դարաեզրի մեր բանա­ստեղծության պայծառ ու շողշողուն համաստեղու­թյան ներկայացուցիչներից մեկն արդեն ասել էր այն, ինչ կարող էր ասել ու պետք է ասեր, եկավ նա, որ իրեն ախորժում է կոչել հազարադեմ ու բյուրանուն։ Եկավ՝ «աղոթքի պես հեզ», «պոռնիկի …